Popioły nie zdołały jej pogrzebać — Odcinek 7

Siedem lat temu Elodie urodziła swojemu mężowi Arthurowi syna Colina, lecz chłopiec przyszedł na świat z rzadką chorobą genetyczną. Aby ratować wnuka, Walter, sędziwy patriarcha rodziny Vossów, kazał siłą pobrać od Elodie komórki nerwowe, doprowadzając ją na skraj śmierci i porzucając na wysypisku w Popielnym Mieście. Pozbawiona pamięci Elodie urodziła córkę Iloen. Przez siedem lat matka i córka, utrzymywane przy życiu jedynie dzięki resztkom energii z wisiorka, wspierały się nawzajem w slumsach. Siedem lat później Iloen uzbierała kryształy na leczenie chorej matki, jednak po stłuczce i awanturze z Colinem, Helen wpisała jej tożsamość na czarną listę. Chroniąc córkę, Elodie została potrącona przez latający samochód i odniosła poważne obrażenia. Iloen sprzedała własne serce, by zdobyć pieniądze na bioprocesor Grupy Voss – na próżno, bo znów zablokowała ją czarna lista. Zwracając uwagę na wygląd Elodie, reakcję wisiorka i wynik testu na ojcostwo, Arthur zyskał pewność, że Iloen to jego córka, i zaczął podejrzewać, że pacjentką w szpitalu jest Elodie. Owładnięta zazdrością Vera zataiła raport genetyczny, a Lucian spróbował wykorzystać technologię nadpisywania świadomości, by wskrzesić swoją córkę, ponownie wystawiając życie Elodie na śmiertelne niebezpieczeństwo. Ostatecznie Arthur uratował Elodie, Walter wyznał prawdę o minionych latach, Vera trafiła do więzienia, a pamięć Luciana uległa zatarciu. Choć Elodie obudziła się bez wspomnień, mając u boku Arthura, Colina i Iloen, na nowo uczy się przyjmować miłość.